Joker

Als joker bij mijn afstudeerdossier heb gekozen voor een verslag dat ik schreef in mijn stageverslag tijdens mijn eerste stage bij Llink. Met het prgramma Llinke Soep zouden we de hele zomer live uitzendingen gaan maken op verschillende locaties in het land. Omdat presentator Marcel van der Steen nogal druk was op dat moment en verslaggeefster Barbara Kathmann gewoon heel relaxt is in alles, werd besloten dat de zomer uitzendingen (ook wel de Llinke Zomersoepen genoemd) mijn projectje zouden worden. Ik mocht bedenken welke locaties leuk en geschikt zouden zijn en welke gasten en onderwerpen daar bij zouden passen.

Het verslag hieronder gaat over de eerste zomeruitzending, live vanaf het Zomercarnaval in Rotterdam. Ik had de locatie van onze mobiele studio geregeld, de gasten, de hapjes, de meeste voorgesprekken geproduceerd en de dagen voor de bewuste vrijdag ben ik bijna elke dag op pad geweest met de Llink bus om dingen te kopen voor onze mobiele LLink woonkamer/studio. De vrijdag zelf met een bus alles opgebouwd en ons plekje op de Coolsingel bewaakt.

Ik plaats dit verslag in mijn afstudeerdossier onder de noemer ‘joker’ omdat het niet een echte productie betreft, maar voor mij wel een heel duidelijk beeld geeft van mijn productiekwaliteiten voor een live radioprogramma. Dit moment vond ik een van de mooiste van mijn hele stage en misschien wel van mijn hele opleiding journalistiek tot dusver.

Juist omdat alles misging, kwam ik pas achter mijn daadkracht tijdens stressmomenten in een live radioshow. Ik denk nog steeds dat mede door deze eerste zomeruitzending ik mijn 8 heb gekregen bij Llink.

Weekverslag Llinke Soep Zomercarnaval

Week 9

Deze week was de eerste live uitzending vanaf locatie. Vorig jaar waren de zomeruitzendingen semi-live. Ze namen alles dan donderdag op en knipten er wat in, zodat het vrijdag helemaal goed was. Komt echt mega veel bij kijken. De NOB moest geregeld worden om live techniek te verzorgen, de gasten moeten anders worden voorbereid want we zitten op locatie, de voor-tussen- en nagesprekken moesten al ruim een dag vantevoren geschreven want daar was vrijdag geen tijd meer voor. Ik heb deze eerste uitzending erg veel gedaan, ik had een brassband geregeld, een Antilliaanse mevrouw met dito hapjes, de Queen Zomercarnaval van dit jaar en een organisatrice van het Zomercarnaval. We zaten midden op de Coolsingel tussen de bands, dus behoorlijk veel achtergrondgeluid. Gelukkig had de NOB voor iedereen koptelefoons zodat het gesprek gewoon goed te verstaan was voor de gasten.

We hadden Llinke Soep t-shirts laten maken die we zelf aan deden en die we voortaan gaan uitdelen aan de gasten in het programma. Vrijdag’s moesten Barbara en Marcel nog best veel monteren en teksten schrijven (bleek naderhand dat we alledrie afzonderlijk alle teksten hadden geschreven, dat gaan we dus even afstemmen volgende week). Ik ging vast met Roel (de sterke man van de redactie) de mobiele Llinke studio/woonkamer ophalen en opbouwen op de Coolsingel. Heel gedoe want het paste niet allemaal in een keer in de bus, dus moesten we twee keer rijden en we konden er van geen kant in omdat alles afgesloten was. De man met wie we hadden afgesproken was er nog niet dus heb ik zelf dranghekken staan sjouwen en politie agenten lief aangekeken. Had dag ervoor al een enorme partytent gekocht die over de woonkamer heen gezet kon worden zodat we geen last zouden hebben van eventuele regen. Roel en ik hebben ongeveer vier uur staan sjouwen en uiteindelijk stond alles. Ik heb nog vlug even wat kaarsen en andere ‘homy touches’ zoals flesje rose et cetera voor de gasten gekocht en toen was het klaar. De sfeer op Coolsingel was echt helemaal te gek, wel was het erg spannend hoe de uitzending zou gaan.

Tijdens de uitzending kwam de mevrouw van de hapjes een half uur te laat en de brassband kwam niet opdagen. Ik heb de manager van de band met wie ik had afgesproken vier keer gebeld, toen kwam ze aan met drie jongens, zonder muziekinstrumenten. Ik had met haar afgesproken dat ze het hele uur, de voltallige band zou komen spelen. Toen ik haar daarom aan de mouw trok toen ik haar eenmaal had gevonden (ik was paniekerig aan het rondrennen backstage) snauwde ze me toe: “Ik heb het te druk, je regelt zelf maar wat.” Toen ik mezelf had tegengehouden haar een klap te geven zag ik een andere brassband van ongeveer 40 man aankomen die net klaar waren met spelen. Heb meteen gevraagd of zij dan ‘on national radio’ wilden en dat wilden ze. Het draaiboek klopte inmiddels al van geen kanten meer dus toen ik bij de studio aankwam (20 meter verderop hoor) met een voltallige brassband achter me aan, gingen de monden even wijd open van schrik. Maar was alleen maar goed natuurlijk. Het klonk super en we werden meteen omringd door duizenden toeschouwers die dachten dat bij ons de finale van de brassbands begonnen was (die was eigenlijk een half uur daarna, een podium 50 meter bij ons vandaan). Tv-ploegen, de hele mikmak.
In het laatste kwartier heb ik nog een keer geprobeerd die band die officieel zou komen te fiksen, die gingen op hun dooie akkertje instrumenten uitladen, ik heb er twee meegesleurd en die hebben nog geen twee minuten gespeeld. Ze werden ook nog eens overstemd door een brassband die achter voorbij kwam. Ik kapte ze dus af omdat het gewoon niet klonk door elkaar en werd meteen uitgescholden. “We are professionals, we played for the fucking Queen of England. Who do you think you are?!” Ik heb daar niet op gereageerd, als hun manager geen afspraken kan maken moeten ze niet boos worden op mij. Als ik een 20-koppige band verwacht en kan op het laatste ogenblik alleen twee chagrijnige trommelaars krijgen, jammer dan.
(De hapjes waren trouwens gearriveerd inmiddels)

Na de uitzending was iedereen helemaal opgelucht en zijn we als een gek bier en rose gaan drinken. Heb alleen nog nooit zo stressvol gewerkt. Ik kreeg gelukkig wel heel erg veel complimenten dat ik die brassband tevoorschijn had weten te toveren. Was echt een te gekke dag. Wel heel erg lang…